Pages

Hello there!




When I'm sad, i write. When I'm happy, i write too! well only sometimes!
When I'm mad, I write again.
When I'm [name it], yes, I write everything:)
I love typing e. hehe.



Enjoy :] though ngayon palang magbibigay na ako ng warning. Halos kadramahan ung nandito because pag masaya ako, or inspired, hindi ako nakakapagsulat masyado, baliktad haha. So mas madaming drama kesa happy moments.

I'm not a good writer nga pala, usually what I write in here dere-deretso ko lang tinatype and I dont proofread it. At last na, bitin yung ibang kwento, lalo na pag inatake ako ng katamaran.


P.S.

thank you sa pagdaan dito sa blog ko

love,

Wednesday, March 13, 2013

Back to being strangers...

So I am about to write something about him... again.

Nung isang araw, nagmessage si Joyce sa akin. Tapos nagtext din siya.
"Check my wall"
"Check your facebook"

Nakakacurious tapos chineck ko, wala naman something.

Tapos tinawagan ko siya, sabi niya pinagusapan daw nila ako ni Paul.

Sabi ko nakablock siya so wala akong makikita. Sabi niya iunblock ko daw para mabasa ko.
Soooo.. Ok.

I unblocked him.

Tapos nabasa ko. Rereplyan ko sana ng "asshole" e. Kaso naisip ko video ni Joyce yun, nakakahiya naman magmura. Haha (ung comments nila ay dun sa Harlem Shake vid ni Joyce)

Tapos ibablock ko na sana dapat, AYAW!!! May 48 hrs waiting time pala para iblock ulit ung tao. Nakakainis. Kinwento ko kay Joyce yung sa block thingy.

Sabay kami nagdinner ni Joyce. Tapos sabi niya picture daw kami then i-tag ko siya. Then alamin daw namin kung magrereact si Paul or something. Syempre dba pag nakablock kahit na anong post ko, di niya makikita at kahit anong post niya di ko din makikita.

And then nagreact nga. He added me as a friend.

When I saw that, I was confused. Accept ba o hindi? Iwewelcome ko na naman ba siya? I think there will always be a part of me na o-OO sakanya. Na naghohope na subukan ulit.

Pero hindi. Inisip ko talaga agad yung mga nagawa ko ng dahil sakanya, yung mga sacrifices, efforts, PAIN, HURT... Worth it ba?

Nung minsan, nagmerienda kami ni Mariel (UST classmate) sa Didi's Pizza. Nagpakwento siya about kay Paul kasi di niya daw alam story namin. Kinwento ko then paguwi ko nagtext siya. Sabi niya may girlfriend daw ata si Paul kasi sa twitter niya. Natawa ako na nagttwitter pala siya! Tapos sabi ko ok lang yun, at least hindi na yung exhibitch hehe

Tapos nagusap ulit kami ni Mariel. Break na daw ata kasi wala ng post ulit sa twitter. So okay. Naisip ko kaya pala...

Naisip ko ano yun, pampaboost na naman ako ng ego niya? No. Hindi ko na ulit hahayaan un mangyari.
Sobra na talaga.

Magkatabi kami ni Joyce sa bus nun.. Sabi ko minessage ko si Paul
Something like this
"Hindi ka nagsasawa kaka add noh?"

Ako yung pinakaunang nag add sakanya sa facebook. Pero hindi ko na matandaan kung ilang beses ko na siyang dinelete at binlock. Haha.


Isabel Albelda
I dont think I can be friends with you in any way.. Let's just go back to being strangers.


Sabi ni Joyce, isesend mo na ba talaga yan? Sure ka jan? Baka hindi ka na talaga niya kausapin?

Sabi ko, Ok lang hayaan mo siya.. If he really wanted to talk to me, madaming paraan. Hindi yung for show na naman...

I guess mas ok to, strangers.. Yung parang as if nothing happened.

Naaalala ko pa din yung everyday inom nung June July 2011 para lang makatulog agad, para makalimot, yung failed subject dahil dun, yung kinain ko yung pride ko, yung binigay ko talaga lahat..
Yung happiness na binigay niya sakin super duper natambakan ng sakit..

So no. Hindi worth it.