Pages

Hello there!




When I'm sad, i write. When I'm happy, i write too! well only sometimes!
When I'm mad, I write again.
When I'm [name it], yes, I write everything:)
I love typing e. hehe.



Enjoy :] though ngayon palang magbibigay na ako ng warning. Halos kadramahan ung nandito because pag masaya ako, or inspired, hindi ako nakakapagsulat masyado, baliktad haha. So mas madaming drama kesa happy moments.

I'm not a good writer nga pala, usually what I write in here dere-deretso ko lang tinatype and I dont proofread it. At last na, bitin yung ibang kwento, lalo na pag inatake ako ng katamaran.


P.S.

thank you sa pagdaan dito sa blog ko

love,

Wednesday, March 28, 2012

Ang dami ko daw kwento

Yesterday may nagtanong sakin "Bakit hindi ka nauubusan ng kwento sa blog?"
hahaha. Natawa talaga ako sa tanong niyang yun kasi minsan, tinatanong ko din un sa sarili ko.

I told her na iblame niya yung mga taong nakapaligid sakin. Kasi they make my life colorful, magulo, at iba iba talaga. And not just the people around me, things din.

For example, kahapon. NORMAL day lang siya dapat. Monday lang. Review day lang. E nagyaya magmall ang mga classmates ko. So go kami sa SM San Lazaro. 700 lang dala ko sa school nun, e 600 binayad ko pang toga, tapos 100 pang kain. Kaya sabi ko magwiwithdraw ako.

At anong nangyari... KINAIN UNG ATM CARD KO. the fuck. haha
first time ever kong naexperience yun.

Ung mga classmates ko tinawanan ako kasi malas talaga, kung kelan patapos na dun pa kinain yung atm ko. lol. oh diba? Well experience pa din so sige na nga. hayaan nalang. bad ATM!

Anyway, balik tayo sa topic. Bakit nga ba ang dami kong kwento? Siguro side effect to ng pagiging writer. lol. Parang kahit simpleng pangyayari para sakin meaningful siya or something. :)